ไม่ได้เขียนเล่าเรื่องจริงๆมานานมากแล้ว วันนี้เลยกลับมาเล่าอีกครั้ง
คำเตือน
อย่าเชื่อคำแนะนำเหี้ยใดๆใน blog นี้ กูไม่รับผิดชอบจริงๆนะจ๊ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า
กาลครั้งหนึ่ง ณ ร้านขายแซนวิช
กู: เอา tuna melt sandwich คับ
เจ๊พนักงาน: Do you want @$U)#*)$(*@)*$_)Q!$(#$*)#($*@)*$@#$@
กู: (เอาแล้วคับ ฟังไม่ออกไอสัด)
กู: มึงว่าไงนะสาด???
เจ๊พนักงาน: Do you want @$*)#($*#$&(@*#&)@(*#@)(*$)&#$#()$*)#
เอาแล้วคับ ฟังไม่ออก ทำยังไงดีฟระ
ณ จุดนี้เห็นที่ว่าเราจะต้องนำประสบการณ์การใช้ชีวิตอยู่ในประเทศนี้มาหลายเดือนให้เป็นประโยชน์ซะแล้ว
ดังนั้นวันนี้กูจะขอสอนวิธีการเอาตัวรอดอย่างมีชั้นเชิงจากสถานการณ์นี้ให้
คำถามคือถ้าฝรั่งพูดเหี้ยอะไรแล้วเราฟังไม่ออกจะทำยังไง
วิธีแรก
ถามซ้ำครับ ถามแม่งไปเรื่อยๆอะ ว่ามึงพูดห่าไรกันแน่
แต่นี่คือเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้
กู: ว่าไงนะ
เจ๊พนักงาน: Do you want @()$#*%)*$(#$*)#($#
กู: ว่าไงนะ
เจ๊พนักงาน: Do you want @()$#*%)*$(#$*)#($#
กู: ว่าไงนะ
เจ๊พนักงาน: Do you want @()$#*%)*$(#$*)#($#
กู: ว่าไงนะ
เจ๊พนักงาน: โอ๊ย ห่าราก กูพูดภาษาไทยก็ได้ว่า กูถามว่ามึงจะเอา….
ถ้าเกิดเหตุการณ์เป็นแบบนี้ก็ดีไป พนักงานพูดไทยได้ เราก็สบาย แต่เหตุการณ์แบบนี้มักไม่ค่อยเกิดขึ้น…เอ่อ…หรือไม่เคยเลยก็ว่าได้
ดังนั้นการถามซ้ำ อาจทำให้เกิดความเบื่อหน่ายแก่พนักงาน และที่สำคัญ
จะทำให้เราเสียเชิงของคนที่อยู่มานานได้ หึหึ
ดังนั้น เราจะไม่ใช้วิธีนี้
วิธีที่สอง
วิธีนี้จัดเป็นวิธีที่เป็นที่นิยมมากนั่นคือ การตีมึนครับ
วิธีนี้ทำง่าย ฟังไม่ออกใช่มั้ย งั้นกูใช้คำตอบแบบง่ายๆ
เยส
อย่าตอบแบบมั่นใจมากเกินไป เพราะเราจะแกตัวไม่ได้กรณีที่เราควรตอบ โน ดังนั้นเราจะเปลียนเป็น
เย
แกล้งพูดให้ไม่ชัดเข้าไว้ก่อนแม่งเลย ถ้ามันทำหน้าตกใจเราก็ยังเปลี่ยนคนตอบได้ทันควัน
แต่วิธีนี้มันใช้กับร้านแซนวิชไม่ได้โว้ย!!!!
ตอบมั่วๆซั่วๆ เดี๋ยวแม่งก็ได้เหี้ยไรมั่วๆซั่วๆมาพอดี
ตอบเยสไป ถ้าแม่งเกิดถามว่า
มึงซื้อแซนวิชแล้วมึงยังอยากจะบริจาคให้สมาคมคนตาบอดซัก $100 ด้วยมั้ยคะ
กูจะทำไง กูจน กูไม่ได้อยากทำบุญ
วิธีที่สาม
อย่างที่บอกว่าเราจะนำเอาประสบการณ์ของการมาอยู่เมกาหลายเดือนแล้วให้เป็นประโยชน์
ดังนั้น กูจึงนึกย้อนไปในทันใดว่า ร้านแซนวิชแม่งถามอะไรกัน
สิ่งที่กูนึกออกอย่างมั่นใจเลยคือ
คิดในใจ…
กู: อ๋ออออออออออออออออออออ ไอเหี้ยเอ๊ย
กู: ทำไมกูไม่คิดได้แต่แรกวะ
กู: ร้านแซนวิชแม่งก็ถามทั้งนั้นแหละ ว่ามึงจะใส่พวกผักชนิดต่างๆพวกนี้ัมั้ย
และเนื่องจากปกติกูก็กินทุกอย่างอยู่แล้ว
ดังนั้นคำตอบที่ถูกของปัญหานี้จึงมีเพียงหนึ่งครับ
นั่นคือ
ออล ออฟ เดม (All of them)
เมื่อคิดได้เช่นนั้นแล้ว เราก็กลับไปตอบร้านเซนวิชได้แล้วคับ
เห็นมั้ยหละ ฟังไม่ออกแต่เราก็ยังตอบให้มันเหมือนมีความรู้ได้
.
.
.
กลับมายังร้านแซนวิช
เจ๊พนักงาน: Do you want @$U)#*)$(*@)*$_)Q!$(#$*)#($*@)*$@#$@
กู: ออล ออฟ เดม
เท่านั้นแหละครับ พนักงานแม่งงงไปเลยครับ
สุดท้ายกูก็กลับไปสู่วิธีแรกแล้วถามพนักงานใหม่ว่าตกลงมันถามว่าอะไรกันแน่ จนกูจับใจความได้ว่า
มันถามว่า
มึงจะเอาขนมปังประเภทไหน wheat, whole wheat, whole grain เหี้ยไรแม่งไม่รู้ กับถามประเภทของชีส
แล้วกูตอบไปว่า All of them เจริญพรหละกูเอ๊ย พอกันทีกับการแดกแซนวิช
กลับไปแดกอาหารจีนดีกว่า สั่งง่ายกว่ากันเยอะเลย -3-



เยี่ยม !!!
ไร้สาระเหมือนเดิม 5555
เมิงซื้อซับเวย์หรือเปล่า กรูเป็นเหมือนกัน เพิ่งสั่งเป็นไม่นานมานี้ แต่ก็กรูมีปัญหาเรียกชื่อผักไม่ถูกเว้ย ชี้เอาอย่างเดียว 55
เคยกินครั้งเดียวอะ จำได้ว่าชีวิตกูลำบากมากกว่าจะได้มา 1 อัน 555
ฮาาา
นึกถึงเรื่องของเพื่อนบ.ที่ญี่ปุ่น — เจ้าตัวจะเข้ามาอ่านป่าวนะ ^///^
เพื่อน บ ไปร้านอาหาร พอตอนเก็บตัง มีแต่แบงค์ใหญ่เลยจ่ายแบงค์หมื่นเยนไป
พนักงาน: ########## ก๊ะ
เพื่อน บ: (รู้แต่ว่าเป็นคำถาม ถามว่าไรหว่า.. อ้อ ถามว่าไม่มีแบงค์เล็กกว่านี้หรอ ชัวป้าบ)
เพื่อน บ ก็เลยส่ายหน้าด้วยความมั่นใจ
สรุป “#########” แปลว่า คุณต้องการจะจ่ายด้วยแบงค์นี้ใช่มั๊ย
เพื่อนเราตอบพนักงานไปว่า ไม่ แล้วยืนเฉยๆ ปล่อยพนักงานงง ฮ่าๆ
เพื่อน บ ไม่ได้ใช้วิธีที่ 2
555 ดีนะเค้าไม่ได้ถามว่าจะเอาตังทอนรึเปล่า
ใช่ร้าน Subway ป่าววะ ถ้าใช่ กูก็เจอปัญหาเดียวกับมึงเดี๊ยะเลย -_-”
อ่าว เพิ่งเห็นว่าตี๋ก็ถามแบบเดียวกัน สรุปว่ามันเป็นปัญหาสำหรับคนไทยทุกคนสินะ