ก้าวแรก

แหม ไม่เขียนมันก็คงจะไม่ได้เลยจริงๆ เรื่องดีๆขนาดนี้

นานมากแล้วที่ไม่เคยรู้สึกดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย

นั่นคือการได้ที่ฝึกงานนั่นเองชะเอิงเอย

ก็จะไม่ให้ดีใจได้ไงหละ นั่งหามาตั้งหลายเดือน สัมภาษณ์ไปอีกหลายที่

แต่ละที่ก็ตกรอบแรกซะเรียบจนมันน่าหดหู่ที่สุด

แต่สุดท้ายมันก็คงเป็นเรื่องของดวงซะเยอะที่ทำให้ได้ที่ฝึกงานในที่สุด

และที่ดีใจมากคือตอนแรกคิดว่าจะได้ที่ฝึกงานแบบ start up หรือว่าไปทำต่างประเทศ

แต่นี่เล่นได้ amazon เลย ดีใจมากๆ

คือพูดอย่างเป็นกลางกูไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นอะบางที

แล้วจะยิ่งหดหู่เมื่อเทียบกับหลายๆคนที่นี่

แต่ยังไงก็แล้วแต่ ก็จะตั้งในฝึกงานด้วยความหวังว่าท้ายที่สุดจะได้งาน

ในเมื่องานเป็นเป้าหมายสำคัญที่ทำให้กูต้องมาทนเหนื่อยที่นี่แล้ว นี่ก็คงเป็นก้าวแรกที่สำคัญที่จะนำพากูไปสู่งาน