ไม่น่าตั้งชื่อ blog ว่า let it be เลยจริงๆให้ตายเหอะนิโค โรบิน ลูฟี่ ซันจิ โซโล (ลากแม่งมาให้ครบเลย)
ผ่านไปสองเดือน ไม่ได้เขียน blog ไม่น่าเชื่อว่ากูจะได้เจอเรื่องราวแปลกประหลาดมากมายหลากหลายขนาดนี้
บางเรื่องแม่งอย่างกะนิยาย
บางเรื่องแม่งอย่างกะละคร
แต่ว่านิยายกับละครมันก็เรื่องแบบๆเดียวกันนี่หว่า จะพูดแยกกันทำไม มันจะได้ดูวุ่นวายไปงั้นสินะ
ชีวิตดำเนินไปอย่างเหน็ดเหนื่อย
มีเรื่องเหี้ยระดับ 1,2,3,4,5 เข้ามาไม่หยุดหย่อน
ว่าแต่เรื่องไหนมันเหี้ยระดับไหนวะเนี่ย
คิดๆดูมันก็ตลกดี ที่บางเรื่องไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้มาเจอกับตัวเอง
เรื่องดีๆที่เข้ามาเนี่ย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าเรื่องที่ดีสุดตั้งแต่มานี่คือ ได้เงินฟรีๆ 250$ เนี่ยแหละ – -” ทำไมมันดูอนาถขนาดนี้วะเนี่ย
หลังจากบ่นจบแล้ว ก็คงพูดได้เลยว่า ทีนี้หละกูได้ let it be สมใจเลย
.
บางสิ่งไม่เคยเปลี่ยน แต่บางสิ่งเปลี่ยนและไม่เคยเหมือนเดิม
.
ตัวอย่างเช่นไอต้า
ความปัญญาอ่อนไปเคยเปลี่ยน
ส่วนผมมันเปลี่ยนเป็นสีขาวแล้วก็ไม่เคยกลับมาเป็นสีดำอีกเลย 5555555
.
บ่นเสร็จแล้วก็ด่าชาวบ้านนี่มันมีความสุขจริงๆ ล้าลาลา
ปล. กูก็บ่นไปงั้นอะนะ โอเคว่าชีวิตมันก็ไม่ได้สุขอะไร แต่มันก็ไม่ได้เหี้ยขนาด แอ๊ๆๆ กูจะตายแหล่วๆๆๆ เป้าหมายชีวิตยังมี คือไปเอทีพี ไม่ใช่และ 55 อันนั้นเป้าหมายชาติหน้ากู ก็ยังรู้สึกดีที่กำลังไขว่คว้ามันต่อไป
ปล.2 กำลังคิดว่าถ้าบ่นไว้เยอะๆเนี่ย วันนึงที่นั่งเล่นอย่างสุขสบายแล้วกลับมาอ่านคงจะตลกดีเนอะ
มึงมีปัญหากับกุมากมั๊ยยยยยยยยยย
Let Ku be ! 5555+
กูให้เกียรติมึงนะเฟร่ย 55
ส่วนผมมันเปลี่ยนเป็นสีขาวแล้วก็ไม่เคยกลับมาเป็นสีดำอีกเลย 5555555
ก็ไปกิน อะมิโนพลัส ดิ จะได้ตัวขาวอมชมพู ….
ขาวอมชมพูได้ไงฟระ ????
ว่าแต่จะมีวันที่มึงนั่งเล่นอย่างสุขสบายหรอวะ
Why could u call this entry “มีสาระ” la nia?